Life begins at the end of your comfort zone - The Liberators International

Mijn omgang met paarden is anders. Is dat altijd zo geweest? Nee, ik heb zelf al een hele weg afgelegd en ik ben nog steeds onderweg. Mijn evolutie bepaalt mijn visie, missie en mijn kunde om van jou een beter paardenmens te maken. Benieuwd hoe die weg eruit zag? Hieronder lees je in een grote notendop mijn verhaal.

barbara hoekstra.jpg

een onschuldig verjaardagsfeestje...

Ik werd 6 jaar oud en mijn ouders nodigden mijn vriendjes en vriendinnetjes uit op de plaatselijke manege om mijn verjaardag te vieren. En ik vond het heel leuk dus ging ik een week later nog een rijles volgen en de week nadien nog eens én dat bleef zo tijdens de daaropvolgende jaren.

Borstelen tot ze spiegelden, uitkijken naar het paardenkamp, paardenprentjes verzamelen, kriebels in de buik als ik op mijn favoriete manegepony mocht en altijd zeuren voor een eigen pony bij elke verjaardag of sinterklaas. Dat is in een notendop mijn kindertijd. Tot ik 15 werd en ik op de fiets 3 uur heen-en-weer moest fietsen en mijn andere sportambities en schoolwerk begonnen te overheersen. Het vuur voor paarden doofde tot een klein waakvlammetje....

buitenrijden NH bitloos

Op een waakvlammetje

Na de middelbare school begon ik aan de universiteit. Ik ben afgestudeerd als gedragsbioloog en heb meteen een aggregaat in het onderwijs behaald. Voor de klas staan was niet mijn ding maar communicatie en kennis overdragen absoluut wel. Ik kon starten bij een milieu-organisatie als marketing en communicatie verantwoordelijke: prima match tussen mijn wetenschappelijke achtergrond en voorliefde voor communicatie. Toen ik de magische leeftijd van 29 had, maakte ik een zogenaamde 'bucketlist' met activiteiten die ik absoluut wilde doen voor ik 30 jaar zou worden. En 'paardrijden op het strand' stond bovenaan. Dus boekte ik een reis naar Marokko om die wens af te vinken...

buitenrijden barbara hoekstra

Een brullend vuur

Het spreekt voor zich dat de ervaring in Marokko fantastisch was en er volgden al heel snel vele reizen te paard over de hele wereld. De waakvlam was opnieuw aangewakkerd tot een brullend vuur dat niet meer te blussen viel. Turkije, Marokko, Jordanië, Kirgizië, ... hoe langer in het zadel, hoe liever! En tussen de reizen door ging ik naar de manege in de buurt. Als één van de weinige 'oudere paardenmeisjes' reed ik op verschillende paarden, elke keer een andere. Nieuwe paarden werden eerst gelongeerd en dan één of ander zadel erop en hoppa, rijden maar. Ik werd er steeds vaker afgegooid. Op een avond lag ik er al na 5 minuten af en ik zat op de grond toe te kijken hoe de instructrice, samen met een toeschouwer, het bewuste paard in de hoek dreven en hard rukten aan de teugels (en dus het bit) om het dier te straffen.

Op dat bewuste moment ging mijn knopje om. Dit wilde ik niet meer, op die manier wilde ik niet meer met paarden omgaan. Met mijn andere dieren ging ik toch ook niet zo bruut om?

bitloos buitenrijden barbara hoekstra

Ik wil anders

Naast de saaie rondjes in de manege reed ik in het weekend samen met een vriendin geweldige buitentochten op haar paarden. En af en toe ging er een vriendin van haar mee. Ik vertelde wat er was gebeurd in de manege en dat ik niet meer wilde paardrijden op die manier. Die vriendin-van-de-vriendin vertelde me dat ik eens naar Parelli moest surfen. Dat was een openbaring! En een paar maanden later ontdekte ik de Two Lazy Seven Ranch. En mijn avontuur in de Natural Horsemanship was begonnen...en nu zou ik niet anders dan anders willen!

Ondertussen heb ik inmiddels een eigen paddock paradise uitgebouwd waar het welzijn van het paard centraal staat.


Life begins at the end of your comfort zone
— The Liberators International

waarden die ik even belangrijk vind

  • Communicatie tussen paard en mens moet altijd mogelijk zijn. Dat betekent dat zogenaamde hulpmiddelen die communicatie verhinderen uit den boze zijn.

  • Plezier en ontspanning geldt voor mens én paard. Afzien, doorploeteren, slikken komt niet voor in mijn horsemanship. Niet voor de mens maar ook niet voor het paard. Ik kies altijd de best bij jullie passende methode, techniek en aanpak.

  • Veiligheid gaat boven alles, voor mens én paard. Rijhelm, bodyprotector, handschoenen en gepast materiaal zal ik je verplichten te dragen/gebruiken van zodra ik dat nodig vind. Een veilige omgeving om les te geven is ook noodzakelijk. Zo kunnen jij, je paard én ik optimaal van de les genieten!

  • In elke oefening, methode of training staat de waardigheid van het paard voorop. Noem me ouderwets maar voor mij is een paard nog steeds een edel dier en ook hij/zij verdient respect.

  • Verantwoord houden of omgaan met paarden betekent voor mij dat ik streef naar een bitloze paardenmond, correct onderhouden hoeven, evenwichtige bespiering door gevarieerde training en onbeperkte beweging, met ruwvoer als basisvoedsel en ongehinderd sociaal contact met kuddegenootjes. Ik help iedereen op hun eigen tempo hiermee.

Ik pas de 10 Internationaal erkende principes toe, opgesteld door Equitation Science International en ben ik Erkend WBA trainer.

 
WBA Trainer Barbara Hoekstra.PNG